CRIA DE POLOS PARA CARNE

Os polos destinados ó engorde viven durante unhas seis semanas e entón son sacrificados. neste breve período de tempo medran rápido de pito a polo, grazas á alimentación especial que reciben. Se vivisen durante mais tempo baixo estas circunstancias, engordarían en exceso e isto provocaríalles a morte.
No momento de ser transportados ao matadoiro, son violentamente esmagados en gaiolas ou caixóns, con grande risco de rotura de as e patas. Baixo estas circunstancias tan estresantes son transportados ao matadoiro en camións semiabrertos, para evitar mais fracturas ós polos e para que non sangren, algúns matadoiros de aves utilizan correntes eléctricas de baixo voltaxe para aturdir ós polos. A carne destes pitos é vendida como carne de polo, o cal é un engano ademais dunha crueldade.

ASI SE PRODUCEN OS OVOS QUE COMEMOS

Cando os pitos saen dos ovos no criadeiro, son trasladados a unha granxa de poñedoras ou de engorde, dependendo da súa raza e sexo. Os galos xoves non teñen ningún valor e matase con dióxido de carbono nunha bolsa de plástico ou son troceados. As crías destinadas a pór ovos, vivirán nun cobertizo en longas filas, con tres ou catro andares un encima de outro. Os animais viven en pequenas gaiolas, catro polos apertados xuntos; as gaiolas teñen unhas dimensións de 45x50 cm. (como un monitor de ordenador). Poñen os seus ovos na malla de arame e non poden estender as súas as. Como consecuencia destas condicións de vida angustiosas, danse picotazos uns os outros. Para evitar isto, quéimanlles os bicos sen anestesia. Os polos carecen dunha percha de galiñeiro e forzáselles a un ritmo descontinuo día/noite, para que poñan o máximo numero de ovos posíbel.
Os polos en batería viven durante un ano, nese tempo puxeron uns 300 ovos e o único propósito para o que son destinados é a sopa de polo.

A CRIA INTENSIVA DE PORCOS

Os porcos han de ser mantidos na escuridade durante unhas 24 horas para que se calmen. A partir do 2002, os criadores de porcos estarán obrigados a mante-los en dous tercios de chan sólido,e un tercio do chan esta feito de enreixado, de forma que o esterco caia a través da reixa. Por esta razón, están a soportar o olor a amoníaco durante todo o día. O chan de enreixado prodúcelles feridas nas patas. Como viven en completa escuridade en pequenas gaiolas, non están acostumados o esterior e atérranse cando teñen que ser transportados ao matadoiro (normalmente despois de 3-6 meses). Somentes en Holanda, uns 10.000 porcos e ranchos son transportados cada día ós matadoiro ou para ser engordados en algún país lonxano. Os porcos son malos viaxeiros. Son moi sensibles ao stres e enferman durante o camiño.
Cando teñen crías, as porcas son encaixadas a forza entre dúas reixas da súa gaiola de forma que non se podan dar a volta e coidar das súas crías. Isto faise para evitar que a porca esmague e mate a algunha das súas crías debida a falta de espacio. As crías son levadas á zona de destete despois de 3-4 semanas (en vez das 14 naturais). á idade de 72 días son destinados á granxa de engorde, onde 14 deles son hacinados en 6m2, normalmente nun chan enreixado e sen palla.

Os machos son castrados sen anestesia, para satisfacer así o mercado estranxeiro, debido á suposta influencia das hormonas masculinas no arrecendo da carne. Na súa frustración, moitas veces morden as reixas da súa gaiola. No seu hábitat natural, os porcos son moi intelixentes e xoguetons.
Ao comezo do ano 2000, unha investigación de AID (Servicio Holandés de Inspección, que comproba o cumprimento das leis sobre animais nos Países Baixos) mostrou que mais dun 50% de granxeiros violaban o regulamento sobre saúde animal e facíanos sufrir deliberadamente. Demasiado a miúdo, os porcos son mantidos nun espacio moi escaso e apertado, reducidos en escuros cortellos e sen ningunha distracción material.

PRODUCIÓN ANIMAL:

A gandería intensiva: É a aplicación de múltiples tecnoloxías e formas de traballo e pensamento xurdidas do capitalismo, que nacen coa revolución industrial no s.XX; En Europa aplicanse a partir da década de 1960.
Os seus principios son obter o máximo beneficio no menor tempo posible, concentrando os medios de producción, mecanizando e racionalizando os procesos para incrementar o rendemento productivo. Falando claro; a cria concentrada e masiva de animais “de granxa”, por riba das posibilidades naturais do medio ambiente onde se atopan, representando unha seria lacra para a natureza.
Ríxese polas leis de producción industrial.
En futuros post veremos alguns casos.

¿E porque predomiña esta sistema abusivo?

Principalmente porque obten a máxima producción co diñeiro invertido,no menor tempo posible, axustase a perfección as demandas dos consumidores, que xeralmente indiferentes a toda cuestion etica ou medioambiental de todo o proceso anterior que sufriu o producto que mercan no super, preocupanse mais de que o producto sexa o mais homoxeneo posible e barato …
Pensamos que esto ocorre moitas veces por descoñecemento, pero o peor e cando ocorre por pasividade, por mirar cara outro lado e non ver es verdadeiras practicas de producción, onde os animais son hacinados en lugares inimaxinablemente inaxeitados e insalubres, restrinxindo ó maximo, por non decir anulando, o seu comportamento natural, alterando profundamente os seus ciclos bioloxicos, e dandolles morte de xeitos enormemente cruentos.
En moitos casos precisamente para esto, para acelerar e alterar o crecemeno do animal,para conseguir maior productividade, son alimentados con piensos atiborrados de antibioticos, hormonas…que en ocasións poden permanecer, na carne que nos mercamos.
Por non falar de que moitos animais, son alterados xeneticamente para ser mais rendables, ou que o producto final teña unhas artificiais caracteristicas.

A ganderia intensiva conleva outra serie de importantes inconvintes:
Son moi contaminantes; moito polo uso abusivo de productos quimicos, funxicidas, fertilizantes, desinfectantes antibioticos…E outro tanto,porque con tales concentración de certos animais, producense enormes cantidades de purins: que os terreos non poden asimilar e terminan contaminando con metais pesados, fármacos... as augas subterráneas,os ríos, e o solo.
Ademais da acumulación de gases dañinos coa conseguinte contaminación atmosférica.
Por outra banda, gran parte do pienso animal empregado pola industria da gandería intensiva, prodúcense en zoas de cultivo no 3º mundo, (300.000 Km² anuais de selva tropical sucumben para ser transformados en pastos), e son adquiridos por occidente a prezos irrisorios, no lugar de producir alimento para a necesitada poboación local; Este feito distorsiona a economía local e mundial...
Como calquera outra industria masiva; deixan fora do comercio ó pequeno gandeiro; Estragan a paisaxe, e ocasionan que a peste e os ruídos , fagan que sexa desagradable vivir no campo.
Por último lembrar que a gandería intensiva non se pode manter indefinidamente no tempo, pois require un gran consumo de enerxía, xeralmente fósil, que non e renovábel.
E aínda que os problemas ambientais foran solucionados, e as cuestións enerxéticas e minerais equilibradas... prevalecería o feito do trato inaceptábel o animal, o abuso.
Os animais “destinados ó sacrificio” non teñen dereitos de xeito legal, pero si son obxectos legais, podéndose comparar cun coche, que pode cambiar de dono, ser alugado...
Pero non olvidemos que non son productos, son animais, que sofren, sinten dor, que penan o noso servicio.
Certas persoas e asociacións radicalizan a posíbel solución, expoñendo que non se debe consumir productos animais... Nos ,non estamos de acordo; somos animais omnívoros, e como tales necesitamos certos nutrientes que os productos cárnicos nos aportan para unha dieta totalmente equilibrada (Se ben, e certo, que na actualidade nos países desenrolados abusase enormemente do consumo dela, ata pasar a ser o alimento base de cada comida, chegando nalgúns dos casos a niveis insalubres).
Como diciamos, posto que nos, ímonos a aproveitar enormemente destes animais, deberíamos tratalos como verdadeiros “reis”, facendo ca súa vida sexa o mais digna posíbel... Con isto demostraríamos tamén a nosa humanidade, que en moitos casos brila pola súa ausencia.
Coa domesticación das especies facilitase enormemente a consecución do “alimento”, pero certo é que se altera o comportamento natural dos animais.
Co fin de facelo o mínimo posíbel, debese empregar o sistema de gandería extensiva, tradicional ou convencional: Caracterizado esencialmente por desenrolarse nun ecosistema natural modificado polo home, co obxectivo da utilización deses territorios para alimentar o gando, dun xeito natural... Estes animais si seguiran o seus ciclos biolóxicos, en estreita relación coa producción vexetal do agroecosistema do.que forman parte.
Dentro deste sistema de producción poderiamos incluír a gandería sostible, perdurable no tempo, coa que se consegue unha menor producción que na gandería intensiva, pero moita mais calidade.
Empregándose este sistema axeitadamente, require un escaso aporte de enerxía fósil; contribúe a manter os agroecosistemas tradicionais; En climas áridos, como a metade sur de España, favorece o mantemento da cuberta vexetal, evitando a erosión; Prevén os incendios forestais mediante o control arbustivo...
Si o pensamos ben, son todo vantaxes, para nos, para os animais en cuestión e para o medio ambiente. O problema e que a producción non se axusta doadamente a demanda dos esaxerados consumidores, nin o egoísmo desmesurado das multinacionais, nin pola cantidade, regularidade, homoxeneidade, nin prezo dos productos finais.
E necesario que a xente abra os ollos para que a cousa cambie “un pouquiño” ¡que boa falta fai! Compre que se valoren os productos de calidade, que se impulse dende o goberno ós pequenos gandeiros, que se aproveite o máximo cada vida que nos comemos, e sobre todo, que lles mostremos o noso agradecemento a estes animaliños e que os respectemos como seres vivos que son.

*Non olvidemos que estes sistemas pódense “aplicar”para falar, en certos aspectos da industria pesqueira; pois algunhas das actuais técnicas de captura de peixes e certos mamíferos mariños distan moito de ser éticas, moral e ecoloxicamente. Tales como as redes de arrastre, coas que o 70% dos peixes capturados volven a ser votados pola borda mortos, por non ser da especie requirida, polo tamaño...Ademais estas redes arruínan os fondos mariños, causando a destrucción de sistemas ecolóxicos de longa duración...
Poderiamos seguir falando interminablemente, acerca de mais problemáticas que nos, os humanos, estamos causando o mundo animal, como a comercialización de animais exóticos, maltrato e abandono de animais domésticos... Pero non e cousa de seguir escribindo liñas e liñas... O asunto e que entre na testa de quen nos lee, e de quen non, analicen a situación, e entre todos fagamos algo por cambiala.